collectie
olieverfschilderij: 124,5 cm x 156,8 cm
1960-G

Ramah, pseudoniem voor Henri Raemaekers, was een autodidact. Voor de Eerste Wereldoorlog onderging hij vooral de invloed van Rik Wouters. Vanaf 1916 ging Ramah zich meer toeleggen op een gestructureerde vormgeving, eerder dan op de kleur. Die benadering zien we bijvoorbeeld in De schilder, een van zijn meest voldragen werken uit de twintiger jaren. Het tafereel is gesitueerd in een zuiders landschap. Het toont een geschematiseerd zelfportret, omringd door toeschouwers. In 1919 had Ramah de schilder Paul Maes leren kennen. Samen ondernamen ze talrijke reizen, ondermeer naar Italië en Zuid-Frankrijk. Hoewel Ramah niet tot de groep van de Vlaams expressionisten behoorde, kreeg hij wel toegang tot ‘hun’ galerijen in Brussel; zo exposeerde hij herhaaldelijk in de galerie Le Centaure.