In de nasleep van Erwin Panofsky’s magistrale studie ‘Early Netherlandish Painting. Its Origins and Character’ van 1953, werd het onderzoek naar de werken van Jan van Eyck vooral begrepen vanuit een inhoudelijk perspectief. De alledaagse details op zijn schilderijen werden door een leger van onderzoekers gedecodeerd om de verborgen symbolische betekenislagen te ontsluieren.

Deze lezing vertrekt van de stelling dat Van Eyck zijn schilderijen op een semantische manier van betekenis voorzag en hierbij op een visuele cultuur beroep kon doen, die later als Rederijkerscultuur bekend werd. Hierbij worden enkele schilderijen van Jan van Eyck onderworpen aan een semantische duiding om aan te tonen hoe hij inhoud en beeld op een ingenieuze manier wist gestalte te geven.

 

Till-Holger Borchert is een uit Duitsland afkomstige kunsthistoricus die sinds 2000 voor Musea Brugge werkt. Hij organiseerde verschillende tentoonstellingen rond Van Eyck en Memling, die onder andere in Brugge, Madrid, Rome en New York te zien waren. Hij is specialist in de 15de en 16de-eeuwse kunst van de Renaissance in het Noorden en auteur van diverse boeken, catalogi en vakbijdragen ter zake. Hij maakt ook deel uit van het wetenschappelijk comité dat het MSK bijstaat in de inhoudelijke ontwikkeling van de tentoonstelling Van Eyck. Een optische evolutie.

Jan van Eyck, De Annunciatie, ca. 1434-1436. National Galle…
Jan van Eyck, De Annunciatie, ca. 1434-1436. National Gallery of Art, Washington, Andrew W. Mellon Collection