Jan van Eyck (ca. 1390-1441) schilderde de natuur zoals niemand ooit voor hem had gedaan. Het rijtje natuurfenomenen, organische en anorganische natuurelementen in zijn oeuvre getuigt van een weergaloze krachttoer. Sommige van zijn tijdgenoten blonken uit in de schildering van bepaalde facetten en overtroffen Van Eyck in natuurgetrouwheid, maar de breedvoerigheid van Van Eycks observatie van de natuur werd door geen enkele tijdgenoot benaderd. Keek Jan van Eyck dan met andere ogen naar de wereld dan vele van zijn vakgenoten? Ongezien zijn bijvoorbeeld de haarfijne observaties van rotsen, wolken, de maan en vluchtsilhouetten van vogels. In deze lezing wordt dieper ingegaan op de eigenschappen van het moeilijk te doorgronden eyckiaanse realisme, zijn onderzoek naar de natuur en natuurfenomenen en de wetenschappelijke accuratesse ervan.

Matthias Depoorter (1980) is schrijver en kunsthistoricus. Depoorter schreef als kunstcriticus o.a. voor Knack. Van 2011 tot 2018 werkte hij voor de Vlaamse Kunstcollectie (VKC) en was hij VKC-verantwoordelijke van de Summer Course for the Study of the Arts in Flanders. In 2018 vervoegde Depoorter het Museum voor Schone Kunsten in Gent (MSK) als assistent-projectcoördinator van de tentoonstelling Van Eyck. Een optische revolutie (2020). Hij was co-curator van Gaspar de Crayer en Gent. Onlosmakelijk verbonden (MSK, 2018). Depoorter voert onderzoek naar natuur en natuurfenomenen in de kunst van de vijftiende tot en met de zeventiende eeuw. In 2015 publiceerde hij het boek Vliegwerk. Vogels in de kunst.

Hubert en Jan Van Eyck, Aanbidding van het Lam Gods (detail…
Hubert en Jan Van Eyck, Aanbidding van het Lam Gods (detail), 1432, © Lukasweb.be - Art in Flanders vzw, foto: Hugo Maertens