Impressionisme en symbolisme
Impressionisme en symbolisme

Impressionisme en symbolisme  Intro

Naturalisten en realisten namen in de tweede helft van de 19de eeuw de wereld om zich heen nauwgezet waar. Ze streefden in hun schilderijen naar een bijna wetenschappelijk objectieve weergave van de werkelijkheid. Dat wordt bij sommigen als het ware een lofzang op wat je als mens met je zintuigen kon waarnemen.Andere schilders, om wie het hier gaat, wendden zich bij manier van spreken af van de banale, alledaagse wereld. Zij leggen hun ziel in hun kunst, die hun hoogstpersoonlijke houding tegenover de buitenwereld moet tonen. Landschappen zijn bij hen niet langer weergaven, maar projecties; het zijn landschappen van de ziel. Vandaar onder meer vaak de afwezigheid van menselijke figuren en de besloten indruk van veel landschappen. Deze schilders behoren tot de symbolisten, die een verheven opvatting koesterden van de kunst: kunst moet het oppervlakkige, het zichtbare overstijgen. Ze passen daartoe onder meer hun technieken aan en werken vaak met potlood, krijt, pastel of aquarel.

Impressionisme en symbolisme  Intro

De tweede helft van de 19de eeuw is ook de periode waarin met name in Frankrijk het impressionisme van zich laat horen, met schilders als Claude Monet, Edouard Manet en Pierre-Auguste Renoir. Zij willen in de eerste plaats een visuele sensatie op doek brengen, hoe kort die impressie ook mag zijn: een wisseling van licht, een windstoot over de velden, een streepje zon. Op de Salons die in grote steden worden ingericht en waar de hartenklop van de kunst wordt gemeten, wordt intens gediscussieerd en vindt wel eens een schandaal plaats als een schilder uitpakt met een ongezien werk. Vooral het Parijse Salon doet dienst als graadmeter voor nieuwe ontwikkelingen.Het onderscheid tussen symbolisten en impressionisten lijkt een breuk aan te geven, maar sommige kunstenaars proberen in hun werk de twee te verzoenen. Ze pogen verhevenheid en tastbaarheid, het innerlijke en de dingen te verenigen.